09-01-2017 | 25-07-2025
In februari 2017 kwam Mya in ons leven via de SDRN. Vanaf dag één vulde ze het huis met haar aanwezigheid. Letterlijk en figuurlijk, meid je was veel te dik en had daardoor zelfs moeite met lopen, maar je was ook liefdevol, krachtig en trots.
Mya was niet zomaar een Dobermann. Ze was een vriendin, een steun en een trouwe metgezel. Met haar waakzame blik beschermde ze huis en haard, alsof het de meest vanzelfsprekende taak van de wereld was. En tegelijk liet ze haar speelse kant zien, met kleine dingen die haar gelukkig maakten – zoals haar grote liefde voor appels jatten en eten uit de boom.
Het afscheid een maand geleden was zwaar. Mya laat een leegte achter die niet te vullen is. Maar haar geest leeft voort in onze herinneringen: in de stille momenten, in de lach om haar streken, en haar trouwe blik.
Rust zacht, lieve Mya.
Jouw pootafdrukken blijven voor altijd achter in ons hart.