Update Link (nu Aurelius – Ory voor de vrienden

1 jaar geleden kwam je bij ons. Je was een puppy in gedachten, maar qua lichaam een grote hond. En hoewel je al een hele weg hebt afgelegd, je durft nog steeds puppydingen doen. Zo verdwijnen schoenen steevast de tuin in als je er de kans toe krijgt net als deurmatjes en je hebt ook nog steeds een voorliefde om kussens uit de sofa te stelen en overal rond te dragen.

Je had in begin ook wat moeite met je thuis- en op je gemak voelen. Met geduld, goede zorgen en Bach bloesems kwam hier al snel verandering in. 

Ook voor je grote zus was het een hele aanpassing. Ze vond het in het begin maar niets, want je holde als een gek door de tuin, tegen haar aan botsend en haar omver lopend. Stilaan werden jullie vriendjes of zal ik zeggen “partners in crime”. Al durf je haar nog wel eens uitdagen en dan kan je maar beter snel weglopen. Samen troggelen jullie de buren je dagelijkse koekje af.

Je weet ook maar al te goed dat als we de sleutels van het tuinhuis nemen, er een balspel volgt of Jolly Egg, je favoriete spelletje. Verder ga je graag wandelen, vooral aan het kanaal, waar je rustig de tijd neemt om eendjes en voorbijvarende boten te bekijken.
Nadien val je moe en voldaan in slaap op onze schoot, je houdt echt wel van je comfort.

Succes verhaal | nieuwe warme mand

Onze Dobermann Nightvision (roepnaam Vision), een jonge reu, zocht ruim drie weken geleden een nieuwe warme mand. Hij heeft last van zijn ogen en was na de fokker en twee verschillende eigenaren in het dierenasiel in België terechtgekomen. Omdat in november onze witte herder Daylight was overleden en onze Dobervrouw Nightmare van bijna 8 jaar wel een nieuw maatje nodig had om een beetje actief te blijven, zijn wij na overleg met de SDRN over zijn mogelijke aandoening en zorgbehoefte op een zaterdag kennis gaan maken. Het klikte meteen met onze Nightmare en Lex, zoals hij eerst heette en mocht mee naar huis. Onderweg naar huis hebben we Lex omgedoopt naar Nightvision. Hiermee werd hij de vierde dobermann op rij die wij (vaak via de SDRN) een huis bieden: Midnight, Nightingale en Nightmare gingen hem voor.
Hij kan niet goed diepte zien, en ook overgangen van donker naar licht zijn moeilijk. Het dierenasiel had al bij een oogspecialist laten onderzoeken dat hij slecht ziet en de kliniek gaf aan dat het PHPV is, maar er moest ook nog een echo gemaakt worden om te kijken of er iets aan te doen is. Na 1,5 week was hij al voldoende aan ons gewend en hebben we hem meegenomen voor een echo. De echo wijst uit dat hij eventueel geopereerd kan worden, al moeten we nog overleggen met de oogarts wat daar de voordelen of de mogelijke nadelen/risico’s van zijn.
Ondanks zijn slechtere zicht is Nightvision een heel vrolijke Dober van nu bijna 8 maanden, die zich heerlijk kan vermaken met speeltjes en kleedjes. Ook pikt hij graag een sok. Of twee. En hij kan ook al heel mooi zitten voor een snoepje. En die ziet (ruikt) ie overigens ook prima!!

Elizabeth

Update Otto (sinds 3 november in onze permanente opvang)

Vandaag ben ik alweer 9 maanden, jeetje wat vliegt de tijd.

Ik kwam op 12 juli als een heel klein kereltje van 3,4 kilo en 8 weken oud bij het opvangadres, er volgde veel medische problemen en dierenarts bezoeken.

Zowel ik als mijn baasje zijn vechters en zo ben ik inmiddels een knappe dober kerel van 31 kilo.

Daar waar ik eerst in achter liep op mijn zus, heb ik inmiddels mijn schade goed ingehaald en dan heb ik het niet over mijn groei. Ik ga zelfstandig op avontuur en loop niet meer onzeker achter mijn zus aan. Ik vind het geweldig om met mijn speelgoed te slepen, favoriet mijn Kong bal en oude spijkerbroek. Puzzelen en zoeken blink ik best in uit, vind ik zelf. Uiteraard kan ik ook geweldig mijn dovemans dobermann oren opzetten, zegt het vrouwtje. O ja, ik heb een voorkeur voor hoog liggen, de eettafel is mijn domein, beetje stiekem.

Otto

Note, Wij krijgen inmiddels vragen of hij nu een nieuw huis zoekt!

Voor Otto zoeken wij geen nieuw thuis, hij blijft in permanente opvang van de SDRN bij het Gastgezin. Deze hebben inmiddels zoveel tijd en energie in hem gestoken om hem zover gezond te krijgen en waar hij nu is en zijn ook stapelgek met hem. Ook zal hij altijd een beetje een zorgenkindje blijven.

Update Kimon (sinds 31 januari in onze opvang)

Vrijdag 12 februari zijn we met Kimon bij de dierenarts geweest en hebben we 2 röntgenfoto’s laten maken van zijn rechterschouder en voorpoot omdat we toch zelf ongerust waren over hoe hij zijn poot neerzet.We hebben een boven verwachte goed uitslag ontvangen, nagenoeg geen artrose geconstateerd. Volgens de dierenarts moet hij gaan aansterken op zijn spieren door een eerder opgelopen spier blessure/ spierzwakte.

Super blij zijn we voor Kimon er geen ernstige zaken aan het licht zijn gekomen.

Verder geniet deze geweldige bruine beer van alle 1 op1 aandacht die hij krijgt, voelt zich steeds meer thuis en begint zelfs heerlijk ondeugend gedrag te laten zien om wat lekkers te scoren. Zijn conditie en vacht zien wij ook licht verbeteren.