Op 17 december kwam jij bij ons in de opvang, lieve Achilles.
Wat volgde waren talloze dierenartsbezoeken en onderzoeken, telkens met de hoop dat het beter zou worden.
Ook vandaag hebben we opnieuw keihard samen met jou gevochten. Voor elke ademhaling, voor elk sprankje hoop. Maar jouw lichaam was te zwak, je longen gevuld met vocht, en elke ademhaling kostte je steeds meer kracht.
Helaas hebben we, met tranen in onze ogen, ons hart moeten laten spreken en het moeilijkste besluit genomen dat er bestaat, puur uit liefde en in jouw belang. We hadden je zo graag een prachtig 2026 gegund, een toekomst vol warmte, zorg en geborgenheid. Maar dat mocht niet zo zijn.
In de korte tijd dat jij deel uitmaakte van ons team, wist je moeiteloos ons hart te stelen. Met jouw zachte blik en gouden hart laat je een onuitwisbare indruk achter. Je vroeg zo weinig, maar gaf ons zoveel liefde terug.
We zijn dankbaar dat we jou nog een aantal mooie, liefdevolle dagen hebben mogen geven. Dagen waarin je niet alleen was, waarin je werd gezien, gekoesterd en geliefd.
Rust zacht, mooi mannetje.
Je wordt gemist, maar nooit vergeten. 🖤🐾