Ongeveer twee weken geleden kregen we een (spoed) aanvraag herplaatsing binnen voor een sociale, puberende dame. Eentje met een heerlijke eigen mening… laten we zeggen: de vrij standaard handleiding van een jong brein.
In zulke situaties schakelen we direct en gaan we meteen aan de slag. Geen tijd voor een uitgebreide online oproep, dus: telefoon in de hand en gaan.
De eerste persoon die in onze gedachte opkwam, voelde meteen als een mogelijke perfecte match. Onlangs was hij nog vrijblijvend bij ons op huisbezoek geweest, omdat hij graag kennis wilde maken met de mensen achter de schermen. Maar eerlijk is eerlijk… hij kwam ook gewoon even sfeer proeven voor zijn grote droom: een dober in zijn leven, definitief of als gastgezin.
Hij ging destijds enthousiast weer naar huis en de dagen erna stroomden de berichtjes al binnen: hij kon eigenlijk niet wachten. En dat bleek…
Er werd alvast flink ingeslagen: een bench, een mand… en zelfs de kabels in huis werden weggewerkt. Serieus werk: volledig doberproof. (We verdenken hem ervan dat hij stiekem al een checklist had liggen.)
We wisten nog niet hoe deze dame met katten zou zijn, maar voor hem was dat geen reden om af te haken.
Met tijd en geduld moet dat goed komen en die kan ik bieden. Mijn kat is opgegroeid met honden en denkt soms zelf dat hij er één is, inclusief bemoeizucht en opvoedkundige kwaliteiten. En laten we eerlijk zijn: wennen moet iedereen. Elkaar leren kennen, vertrouwen opbouwen… en ontdekken wie er eigenlijk de baas is, ontvingen wij als antwoord.
Kort samengevat ze is meer dan welkom!
En ja… soms gaan dingen ineens in een sneltreinvaart.
Buck is diezelfde dag nog naar haar nieuwe thuis gebracht om kennis te maken. En zoals we hoopten: het voelde meteen goed. Voor de baasjes, voor Buck en zelfs voor de kat – die volgens ons nu denkt: “Yes, eindelijk iemand om op te voeden..
We zijn inmiddels een twee weken verder en worden overspoeld met heerlijke updates en foto’s. De nachten zijn nog wat onrustig, zowel voor de baas als voor Buck – puberteit hè, hoort erbij – maar verder niets anders dan lof.
Al is er ook een klein puntje van aandacht…
Er is namelijk sprake van lichte jaloezie in huis. Want ja, Buck krijgt soms wel heel veel aandacht en verzorging van de kat en dan staat de baas er een beetje bij voor… tja… de gezelligheid. Maar wel met een grote glimlach van geluk.
Als iedereen nog wat meer gesetteld is, gaan Buck en haar baas samen aan de slag op de hondenschool om hun band en vertrouwen verder op te bouwen. (En misschien ook een beetje om te kijken wie nou echt de leiding heeft )
Voor nu kunnen we maar één ding zeggen: match made in heaven
Wordt vervolgd