Stichting Dobermann Rescue Nederland

Hallo, ik ben Keno.  Een jonge pubermann van zeven maanden, die volop in de groei en ontwikkeling is.

Toen ik zo’n 10 weken oud was, verhuisde ik samen met mijn twee van broers naar het gastgezin, de plek waar ik nog steeds verblijf. Inmiddels hebben mijn twee broers hun gouden mandje gevonden. En ik? Ik heb al meerdere geïnteresseerden gehad… maar de match van de eeuw heeft zich voor mij nog steeds niet gemeld.

Ben ik dan zo moeilijk?
Nee hoor, absoluut niet.
Maar ik zoek wel iemand die echt bij mij past.

Ik verlang echt naar een baasje dat zeer veel thuis is, een tuin heeft, in een rustige omgeving woont en beschikt over een goede dosis kennis en ervaring met ons ras. Iemand die begrijpt wat ik nodig heb om uit te groeien tot een stabiele, gelukkige hond en die daar met liefde, duidelijkheid en toewijding tijd in wil investeren.

Mijn pleegbaasjes bieden mij rust, regelmaat en structuur en dat zijn lessen die ik goed kan gebruiken. Want onder mijn zelfvertrouwen in bekende situaties schuilt een zacht en onzeker hartje wanneer situaties nieuw zijn.
Ik ben het liefst de hele dag dicht bij je. Echt, 24/7 is prima.

Ik wil graag dat je er rekening mee houdt dat wanneer ik bij jou kom wonen dat jij samen met mij eerst jouw huis en tuin mijn veilige haven laat worden.
Ik heb tijd nodig om te landen, om me echt veilig te voelen, voordat we samen de grote buitenwereld in stappen.

In huis ben ik in grote lijnen snel tevreden en ik kan mezelf goed alleen vermaken. Een paar keer per dag mijn speelgoedkrat leegtrekken en alles strategisch door het huis verspreiden geeft mij enorm veel plezier. Dat jij het daarna weer opruimt, lijkt me vanzelfsprekend.

Mijn favoriete plekjes?
Onder het bureau op een kussen of in de stoel ernaast als de bazin achter de computer zit. Als kleine kerel keek ik daar nog veelbetekenend omhoog voor een kontje, maar inmiddels kan ik er zelf in klimmen, al wordt die stoel naar mijn idee wel steeds kleiner.
’s Avonds kruip ik het liefst dicht tegen de baas aan op de bank.

Diezelfde bank is momenteel ook mijn slaapplek. Vroeger sliep ik ’s nachts netjes in de bench, maar sinds mijn broers zijn uitgevlogen vind ik dat lastiger, ook al zijn er nog andere honden aanwezig. De bench is wel mijn veilige plek wanneer ik even alleen moet blijven (maximaal zo’n 3 uurtjes). De beste aanpak? Eerst zorgen dat ik wat moe ben en mij achterlaten met een goed gevulde kong. Wel is het belangrijk dat je rekening houd met het feit dat in een nieuwe situatie je eerst start met het opbouwen van onze vertrouwensband en daarna pas het alleen-zijn en het gebruik van de bench opnieuw gaat opstarten.

In grote lijnen blijf ik van jouw spullen af… maar ik heb een zwak voor kussens, dekens, theedoeken en vaatdoeken. Soms gaat het om het pikken, soms om de vraag: hoe snel kan dit verdeeld worden in mooie stukjes?

Richting bekende en onbekende mensen en kinderen ben ik binnen en buiten een superblije, lieve kerel. Ik begroet je graag vol enthousiasme, uiteraard afgerond met een flinke lebber.

Buiten is er nog flink werk aan de winkel. Mijn focus bij jou houden vind ik lastig en ik kan behoorlijk aan de riem trekken. Vol gas vooruit is voorlopig mijn motto.
Los van de riem, in een veilige omgeving, geniet ik volop van snuffelen, rond rennen en kom ik netjes bij je terug als je mij roept. De basiscommando’s… tja, die zweven ergens in mijn brein rond, maar zijn nog niet opgeslagen op mijn harde schijf.

Met andere honden ga ik over het algemeen goed om. Ik moet alleen nog leren dat mijn enthousiasme niet altijd even gewaardeerd wordt, aan jou dus de taak om mij hierin te begeleiden.
Samenwonen met een leuke dame zie ik in de toekomst best zitten, maar tegen samenleven met een andere reu geven mijn pleegbaasjes; een nee. Diep in mijn hart is mijn wens eigenlijk het middelpunt een-op-een met mijn baasjes.

Katten ken ik nog niet, maar met de juiste begeleiding verwachten ze dat ik daar prima mee kan samenleven.

Ik weet inmiddels heel goed dat plassen buiten hoort. Moet ik tussendoor nodig, dan geef ik dat netjes aan. Geen reactie? Dan spring ik zelf de achterdeur open naar de tuin. Het is dus belangrijk dat je een omheinde veilige tuin hebt en zorgt dat ik de voordeur niet kan openspringen. Soms komt er nog een plasongelukje voor, maar dit is dan tijdens mijn drukke speelmomenten.

Ik eet momenteel drie keer per dag vers vlees en daar doet mijn lijf het fantastisch op. Dat menu wil ik in de toekomst graag behouden.

Mijn tijdelijke thuis is bij een gastgezin van de SDRN.

Ben jij mijn match?
Ben jij een baasje dat begrijpt dat ik sterk van karakter, maar zacht van hart ben?
Iemand die de balans weet te vinden tussen duidelijkheid en nabijheid, zeer veel thuis is, rustig woont met een omheinde tuin en beschikt over uitgebreide kennis en ervaring van ons ras. Iemand die heel goed begrijpt dat nieuwe stappen zetten mij tijd kost. Stappen die ik graag wil maken, maar wel in mijn eigen tempo.

Dan mag je jezelf aan mij voorstellen.

ADOPTIEPROCEDURE

U kunt reageren door het adoptieformulier uitgebreid in te vullen.

ADOPTIEFORMULIER

Onvolledig ingevulde formulieren, mails of whatsapp berichten nemen wij niet in behandeling.

Als de keus niet op u is gevallen, zullen wij dit schriftelijk melden middels een eenmalige algemene berichtgeving waarover niet nader wordt gecommuniceerd.

Geeft het formulier voldoende aanleiding om met elkaar in gesprek te gaan, dan nemen wij binnen 48 uur na ontvangst van het formulier telefonisch contact met u op.

Op basis van dit gesprek wordt u mogelijk uitgenodigd om kennis te komen maken bij het desbetreffende gastgezin.

Als de eerste kennismaking voor iedereen positief verloopt, zal er een tweede ontmoeting plaatsvinden. Pas hierna wordt besloten of de hond bij u mag gaan wonen.