Een warme groet en update van Dante

12 april 2025 de start van mijn nieuwe toekomst- na een periode van meerdere verhuizingen in mijn jonge leventje.

Inmiddels ben ik echt thuis en daarom wil ik graag wat meer vertellen over onze eerste ontmoeting en mijn huidige band met de hondendame die al bij mijn nieuwe baasjes woonde.

Ik weet nog goed dat ik haar tijdens de kennismaking voor het eerst zag en dacht; wat is dat voor klein ding met een fluffy achterwerk een attitude voor tien. Ze vertelde mij dat haar ras Corgi heet. Ik heb mij toen maar keurig voorgesteld als; de dobermann.

Ik keek haar even kalm en beschaafd aan. Ik zal eerst maar heel voorzichtig ingaan op haar uitnodiging om te spelen en laat haar winnen, niet wetende dat ik een miniatuurhond met een tankmentaliteit voor me had.

De baasjes zeiden:” We hebben het al gezien, dat gaat wel goed komen met die twee bij ons thuis.’’

Mijn goddelijke imago – mijn trotse solo-carrière, in één klap aan duigen.

Ik gaf haar het voordeel van de twijfel en tot op de dag van vandaag heb ik daar geen minuut spijt van…

We zijn nu onafscheidelijk. Ze heeft me helemaal om haar pootjes gewonden. Ik ben haar beveiligingspersoneel. We zijn yin en yang. Zij is chaos. Ik ben chil. Samen zijn we binnen en buiten een perfect team. We vullen elkaar aan, zij met korte pootjes en ik met lange benen.

Zelf slapen is fijner met haar erbij. We zijn net een getrouwd stel in donutvorm op de bank. Zij snurkt een beetje en ik droom veel. Romantisch toch?

En mijn nieuwe baasjes? Ja, die zijn ook wel oké.

Ze doen soms een beetje raar – praten in gekke stemmetjes tegen me, geven me belachelijke bijnamen en ze vinden het nodig om foto’s van me te maken terwijl ik slaap. Niet m’n beste look. Maar ze snappen me. Ze geven me rust, liefde, snacks (belangrijk!) en veel plek in hun hart.

Dus ja… ik blijf. Zij zijn van mij. En ik ben van hen.
Deal is deal.

Fijn weekend dobermann vrienden