Over Stichting Dobermann Rescue Nederland

Opvang, herplaatsing & bemiddeling van het hondenras Dobermann

Update | Nola

Hallo, ik ben Nola een blue and tan dame,

Sinds 26 maart 2020 verblijf ik bij mijn nieuwe bazinnetjes.

Mijn bazin vertelde dat ze een aantal keren had gekeken naar mijn foto en bericht op de site van dobermann rescue, voordat ze een berichtje stuurde dat ze interesse in mij had.

Op de site stond dat ik niet met poezen overweg kan en mijn bazin heeft er 3.

Op 26 maart hebben wij kennisgemaakt, geknuffeld en gewandeld en ben ik meegegaan naar mijn nieuwe huis.

Het duurde 2,5 uur voor we er waren, maar heb gezellig met mijn bazinnetjes in de auto gezeten.

Ik moest erg wennen aan de poezen en de poezen aan mij.

Nu ruim 4 maanden verder, lopen de poezen op de grond, rennen niet meer voor mij weg, ja soms jaag ik ze op, en soms moet mijn bazin zeggen dat ik ermee moet stoppen.

Mijn bazin heeft veel geduld met mij, het vertrouwen is gegroeid, ik keek mijn bazin niet eens aan, maar nu ben ik alert en maak oogcontact.

Meestal luister ik naar haar als ze mij een commando geeft, maar soms heb ik hier geen zin in, dan negeert mij bazin mij en loopt ze weg, en ga ik toch maar gauw achter haar aan.

Ik kom er wel, met veel geduld, liefde en aandacht.

Ik kan jullie vertellen dat ik hier in ieder geval mag blijven, en er goed voor mij gezorgd wordt.

Een lieve poot van Nola en een lieve groet van mijn bazinnetjes.

DEX( Eduard) |IS GERESERVEERD.

UPDATE: Dex is gereserveerd

U kunt niet meer reageren momenteel.

Dex is een reu van van 18 maanden ( 16 -11-2018),  Brown and Tan, gecoupeerd aan oren en staart, maar geen rechtopstaande oren. Niet gecastreerd, kan met andere honden, enkel teven, kan Niet met katten, kan paar uur alleen zijn, Kan mee in de auto, Kan  in bench onbekend.

Mijn naam is Dex en ik ben een vrolijke en aanhankelijke goedzak. Door mijn grootte én mijn wat energieke en onstuimige karakter vinden sommige mensen mij moeilijk om te begrijpen. Dat is best lastig, want daarom lukt het mij maar niet om het perfecte nieuwe baasje te vinden.

Eentje die begrijpt dat ik hou van jagen en veel energie heb, maar zodra ik die energie kwijt ben net een enorme baby ben die houdt van knuffelen en graag wil laten zien dat ik de liefste hond van de hele wereld ben.

Ik ben van België naar Nederland verhuisd en toen weer tijdelijk terug naar mijn oude baas in België en nu ben ik momenteel weer in Nederland, Amsterdam. 

Op het adres waar ik nu ben verblijf ik nu al anderhalve maand en geniet met volle teugen, ook het Akita Inu teefje van 5 jaar mag ik graag en zij heeft mij wat bijgespijkerd in de opvoeding. Zij is al eens mama geweest en weet heel goed hoe alles werkt in het hondenleven. Ik kijk dan ook veel van haar af en heb in deze periode dan al heel wat bijgeleerd.  Mijn pleegmama Akira vindt dan ook dat ik nu klaar ben voor de buitenwereld. 

Ik trok verschrikkelijk aan de riem, het was geen doen om met mij over straat te gaan, inmiddels kan ik een stuk beter aan de riem en zeker aan de flexilijn voel ik mij ontspannen. 

Dagelijks ga ik er nu op uit en dat doet mij ook erg goed, kan mijn energie kwijt en loop dan los. 

Doordat ik wat onzeker ben reageer ik soms angstig op vreemden en voor kleine kinderen ben ik echt een beetje bang. Wanneer die gaan huilen of gillen dan denk ik steeds dat ik iets verkeerd gedaan heb. Mijn pleegmama leert mij dat ik dan niets gedaan heb, maar ik blijf het eng vinden.

Om deze reden is het voor mij ook het beste ik niet te veel in aanraking kom met vooral kleine kinderen en waar ik nu woon is het juist erg druk met kinderen, dit geeft mij stress en maakt de baas ook wat onzeker, want we willen natuurlijk geen ongelukken veroorzaken of mij nog angstiger maken.

Als ik de volwassen mensen eenmaal ken dan ben ik gewoon een geweldig blije Dober, die graag bij je is, met je meegaat of ontspannen naast je ligt op de bank, voorkeur voeteneind bed.

Ik ben momenteel nog best wel mager, gelukkig al wat aangekomen , maar ik moet zeker nog flink bijkomen. Ik eet nu ook lekker vers vlees en krijg ook geregeld een groot bot, buiten ik het heerlijk vind, word ik er moe en voldaan van, dus ik zou dit graag in de toekomst ook eten.

De reden dat er nu weer een thuis voor mij gezocht wordt is omdat mijn huidige baasje er plotseling alleen voorstaat en ik heel sterk ben en ze vindt het onverantwoord om met 2 grote honden erop uit te gaan. Ik mag uiteraard blijven totdat er een juist adres voor mij is waar ik nu eens echt mag blijven voor de rest van mijn leven. Ook is de omgeving waar ik nu ben erg druk voor mij, krijg erg veel prikkels en dat zou wel wat meer gedoseerd kunnen voor mijn Dober Brein.

Ik zoek een baas die:

Graag met mij gaat werken aan een geweldige toekomst.

Woont in een rustige omgeving, veel thuis is en geen kleine kinderen heeft.

1 die weet wat een Dobermann is, veel geduld en rust uitstraalt, mij helpt door te groeien naar een stabiele kameraad.

Één die het heerlijk vindt om met mij de bossen af te struinen mijn jachtinstinct begrijpt.

Er mag een andere hond aanwezig zijn, maar dan enkel een teef van een groot ras.

 

 

loterij | De winnaar is bekend

Vandaag is de winnaar van de geweldige hoofdprijs bekent gemaakt er volgen nog meer trekkingen voor de overige prijzen .

Sandy Zwart en Cai wij hopen je hopen dat Constantijn snel voor jullie aan de slag gaat.

Constantijn wij willen je heel hartelijk bedanken je deze actie mogelijk hebt gemaakt met een geweldige hoofdprijs en de trekkingen die nog volgen met super andere leuke prijzen.

Het heeft de stichting kas weer een super boost gegeven, heel erg bedankt

Het SDRN team

In memoriam | Morticia

Als 6 weken oude pup kwam je samen met je 3 zussen in ons gezin in opvang, jij had al snel ons hart gestolen en besloten gauw jij bij ons zo blijven en we voor je zussen een ander geweldig thuis zouden zoeken. En hele moeilijke start, je was te klein, te mager en korte tijd later bleek je een zeer ernstige vorm van Demodex te hebben. Na vele behandelingen ben je toch uitgegroeid tot een geweldige gezonde dobermann. Tot 3 weken geleden, je kreeg ondanks je sterilisatie ineens bulten bij je tepels, het leek in 1e instantie om een ontsteking te gaan, helaas het tegen deel bleek waar, je had een snel groeiende vorm van melkkliertumoren. Vandaag hebben we dan ook de moeilijke beslissing genomen en je laten gaan.

Zeer verdrietig zijn we hier alle, maar weten je nu bij al onze andere dober kanjers op de regenboog bent. Morties, secretia ons moppie wij zijn je dankbaar je in ons leven te hebben gehad.

Nicole, Marcel, Jelle

Sjaak en Flodder