In loving Memory

In loving memory | Els Watteny

30-07-1972 | 17- 12- 2024

Els heeft besloten haar eigen weg te gaan, een weg die haar vertrouwd voor kwam en uiteindelijk de rust en stilte bracht waar ze zo naar verlangde.

Ik zou mijn honden nooit weg doen

Maar mijn leven op aarde is hooguit nog drie maanden

Mijn wereld staat op zijn kop, met mijn rug tegen de muur

Gedachten die keihard schreeuwen “Ik moet mijn honden weg doen”

Geen keus – enkel één laatste grote wens

Mijn honden gaan naar een nieuwe plek voordat ik naar het eeuwige leven vertrek

Tranen van verdriet, maar we hebben het gered

Van boven op de wolken kijk ik met een glimlach neer

Omdat mijn honden in goede handen zijn bij hun nieuwe baasjes.

Dag lieve Valkco, Smoothie, Maribelle, Ushira en

7 gedachten over “In loving Memory”

  1. Gecondoleerd voor alle familie, vrienden en kennissen,fijn dat ze met een gerust hart de oogen kon sluiten in de wetenschap dat er goed voor haar honden kids wordt gezorgd. Rust Zacht

  2. Heel veel sterkte aan haar familie, vrienden en allen die haar genegen waren. Ze zal gerust geweest zijn dat haar hondenkinderen een nieuwe thuis hadden. Ze leefde voor hen.

Geef een reactie