In Memoriam Darius – een veel te kort leven, maar intens bemind
5 mei 2022 – 5 mei 2025
Lieve Darius,
Wat heb jij destijds je plekje in ons hart snel veroverd. Als jonge kerel kwam je in juni 2023 bij de SDRN in de opvang terecht. Sterk, vol energie, en met die trouwe blik waarmee je meteen liet zien hoeveel liefde je in je had. Na een tijd van observatie vond jij je geweldige nieuwe thuis bij Marianne – die eerder via ons de dobermann dame Rivka adopteerde – jouw nieuwe bazin was net zo enthousiast over jou als wij.
Maar jouw pad bleek er al snel een met veel hobbels.
Net toen je op je nieuwe plek wat rust begon te vinden, kreeg je weer te maken met ernstige darmproblemen (een aandoening waarvoor je bij je vorige baasjes ook al was behandeld) en moest je met spoed geopereerd worden. Dapper als je was, vocht je je erdoorheen. We waren allen zo opgelucht dat het snel beter ging. Je straalde weer, rende weer, leefde weer.
Toen kreeg jij ineens wel veel witte haartjes en daar ging jouw bazin weer met jouw richting de dierenkliniek, ditmaal de diagnose Vitiligo (pigmentverlies). Een aandoening die niet te behandelen is, maar ook zeker geen schade zou geven aan jou verdere gezondheid. Jouw bazin enorm opgelucht, je zou hooguit steeds witter worden, maar dat was voor haar geen enkel probleem. Jij was haar topper. Je was haar unieke rijst met krenten kereltje.
Jullie genoten weer alle dagen vol overgave van elkaar.
Tot een paar dagen geleden.
Je kreeg opnieuw pijn en ongemak, dit keer een verstopping in je slokdarm door de harde stukken die jij had ingeslikt van een kalfsbot. Jouw bazin was zich van geen kwaad bewust, een bot gekocht in de dierenwinkel en vol vertrouwen dat dit wel doberproof zou zijn). Wéér vocht je. Wéér leek je op te knappen. Maar toen kwam dat ene telefoontje van de kliniek. Je ging plotseling hard achteruit. En toen stond die ene onmogelijke beslissing voor de deur. Die waarin liefde betekent dat je loslaat.
Op je verjaardag nog wel. 5 mei. Drie had je mogen worden.
Lieve Darius, het leven is je niet eerlijk geweest. Maar jij was goed, puur, loyaal. En mega geliefd door je bazin. En je zult dat altijd blijven!
Rust zacht, knappe jongen.
Marianne, wat ben jij vol overgave begonnen aan het avontuur met Darius, de onstuimige jolige kerel. De eerste weken testte Darius jou dagenlang uit en was jou aanblaffen één van zijn sterkste punten. Maar jij – jij bleef geduldig. Jij had de langste adem zei je steeds tegen ons.
Waar anderen misschien hadden opgegeven, groeide jouw vertrouwen. Langzaam, stap voor stap, begon Darius te begrijpen dat jij er altijd voor hem zou zijn. En hij voor jou. Jullie werden een onafscheidelijk top team.
Totdat het noodlot (wederom) toesloeg.
Maar soms is zelfs alle liefde niet genoeg. Gisteren moest je Darius loslaten. Veel te vroeg. Met een hart vol verdriet, maar ook vol trots op alles wat jullie samen hebben bereikt.
Marianne, jouw kracht, jouw toewijding, jouw liefde – ze zijn een voorbeeld. En Darius? Die leeft voort in je hart.
We wensen jou ontzettend veel sterkte met het verlies van je rijst met krenten dobertje
Het SDRN team
Ik hoorde dit grote verlies gisteren aan met tranen in mijn ogen. Waarom jij lieve Darius, jij die het net zo had getroffen bij en met Marianne. Rust zacht lieve Darius en Marianne heel veel sterkte met dit grote verlies.
Dank. Darius had ook een grote gave, hij kon een warm veilig gevoel over brengen op mensen en dieren. Hij liet iedereen merken dat ze voor hem speciaal waren., geliefd, zo’n groot hart had hij. Hij wordt door zo veel mensen nu gemist.