Over Dobermannrescue

Opvang, herplaatsing & bemiddeling van het hondenras Dobermann

Geplaatst | Lindy

Op verzoek van Stichting Charlotte’s Angels brengen wij Lindy onder de aandacht. Reageren kan uitsluitend rechtstreeks via deze stichting.

Hallo rasfans, mijn naam is Lindy. Ik ben een slimme, zachtaardige, ongeremde puberdame van 15 maanden oud.

Stukje verleden …

Een paar maanden geleden (maart 2025) zag de wereld er voor mij heel anders uit. Ik leefde alleen buiten in een tuin. Geen warme mand, geen aandacht en geen verzorging. Mijn hele lijfje was aangetast door de Demodex (schurft), mijn huid was opengebarsten, bloederig, ernstig ontstoken en daarbij had ik ook nog zeer ernstig ondergewicht. Het leven gaf mij niet veel vreugde meer, maar toen kwamen er mensen van de LID (landelijke inspectie dienst) en zij zagen mij niet als een zielig hoopje met een verloren ziel, maar als een hond die ik ooit geweest was en weer zou kunnen worden.

Het moment waarop mijn tweede kans begon.

Via de LID werd ik over gedragen aan Stichting Charlotte’s Angels, die mij onderbracht bij een liefdevol gastgezin. Ik kreeg vanaf dat moment rust, warmte, liefde en medische zorg. Heel langzaam begonnen mijn wonden te helen aan de buitenkant, maar ook van binnen. Elke dag voelde ik mij een beetje sterker worden.

Na vier maanden intensieve behandelingen en herstel, ben ik veranderd in een prachtige, vrolijke bruine dobermanndame met glanzende ogen en een open hart. Een hart dat openstaat om een nieuwe toekomst samen met jou aan te gaan.

Het heden …

Het gastgezin omschrijft mij als een slimme zachtaardige jonge dame met een enorme wil om meer te leren. Ik kan dat alleen maar beamen.

Ik ben naar bekende mensen en kinderen (10+) een explosie van vrolijkheid en enthousiasme. Liever dan lief maar ook enorm lomp en onbehouwen. Richting onbekenden kan ik soms nog wat onzeker zijn. Kom je op bezoek, dan kondig ik dat eerst luidkeels aan, blijf een beetje op afstand en kijk de kat uit de boom. Goedgekeurd? Zoek dan maar dekking, want dan ben ik in een split second een wervelwind van blijdschap. Uiteraard ontvang ik al begeleiding dat mijn enthousiasme wel iets minder mag, maar het is zeker aan jou om mij hierin verder te begeleiden. Om deze reden denken wij ook dat een druk huishouden met jonge kinderen mij te veel prikkels zal geven.

In huis bij het gastgezin hobbel ik inmiddels goed mee in het dagelijkse ritme. Ik houd van alle aandacht en knuffels, maak graag gebruik van het bankstel en geniet van zonnebaden of ravotten in de tuin. Samen trekken aan of apporteren van mijn flostouw dat staat ook hoog in mijn lijstje van favorieten.

Waar ik nu tijdelijk woon, is er eigenlijk altijd wel iemand van het gezin thuis, dus hoe het gaat als ik een paar uurtjes alleen ben is nog onbekend. Ik ben dus echt op zoek naar een nieuw huis waar hier in alle rust stap voor stap aan gewerkt kan gaan worden. De bench is inmiddels voor de nacht wel mijn veilige haven.

Ik woon nu samen met een andere hond (Poedel reu) en ga hier goed mee om, tevens is hij voor mij ook een goede leermeester. Voor de toekomst sta ik dus zeker weer open om mijn mandje te delen met een andere grote hond. Waarom een grote hond? Omdat ik het kleinere slag gewoon overrompel met mijn doberlompheid. Met katten ben ik ook geen match, die blijf ik eindeloos opjagen.

Mijn vocabulaire is nog in de opbouw, dat betekent dat ik het commando zit best snap als je het even voordoet met wat lekkers en ik van de andere commando’s de juiste code nog moet kraken. Een-op-een aan de riem loop ik al redelijk netjes mee, zolang er geen leuke prikkels voorbij komen. Een wapperend blaadje of een lekkere geur doet mij al snel vergeten wat jij van mij verlangt. Op sommige honden sla ik buiten aan, vermoedelijk uit onzekerheid en te weinig kennis opgedaan in het verleden. Tegelijkertijd met de andere hond wandelen aan de riem is geen doen, zegt mijn tijdelijke bazin, dat is gewoon macrameeën. Nou wij vinden het zelf wel super gezellig. Als wij nu een eind gaan wandelen in het bos of rustige plek, dan loop ik aan de 10-meter lijn. Los lopen durft het gastgezin nog niet aan. Ik begrijp dat ook wel want ja wat ik al hierboven zei over mijn commando’s, geldt ook voor mijn recall.

Ik verkeer momenteel in goede gezondheid, ik heb onlangs nog een algehele gezondheidscheck gehad en mijn medische dossier is aanwezig.

Ik ben gewend om driemaal daags brokken gecombineerd met vers vlees te eten en verblijf momenteel in Groningen.

Denk jij de juiste doorgewinterde dobermannfan te zijn? De baas die snapt dat achter mijn mooie ogen een slimme dame schuilt met een rugzakje en een toekomst vol potentie? De baas die mij op korte termijn de juiste begeleiding kan bieden – met geduld, duidelijkheid en liefde – zodat we samen kunnen uitgroeien tot een geweldige baas-hondcombinatie? Dan wacht ik op je. Mijn hart staat open. Wacht niet langer en start met het invullen van het intakeformulier!

charlottes-angels.com/intake-formulier

Belangrijke Stappen in de Herplaatsingsprocedure:

1. Intakeformulier invullen: Bij interesse kunt u het intakeformulier invullen.

2. Beoordeling van intakeformulieren: Na het ontvangen van alle formulieren wordt de meest geschikte adoptant geselecteerd.

3. Kennismakingsgesprekken: Eerst bij het gast/pleeggezin, gevolgd door een mogelijke tweede kennismaking.

4. Overeenkomst en nazorg: Bij succesvolle matches wordt een overeenkomst getekend. De stichting biedt ook begeleiding en nazorg, eventueel met hulp van een gedragstherapeut.

De voortgang van de herplaatsingsprocedure wordt gedeeld via de Facebook-pagina van Charlottes Angels. Persoonlijk contact volgt zodra een definitieve match is gevonden. Vragen over de procedure kunnen gesteld worden via chat of e-mail.

Stichting Charlotte’s Angels

Waarom NEE tegen fokken met geadopteerde honden?

Bij Stichting Dobermann Rescue Nederland zetten wij ons met hart en ziel in voor het herplaatsen van dobermanns die, om welke reden dan ook, op zoek zijn naar een nieuw liefdevol thuis. Wanneer een hond via onze stichting wordt geadopteerd, gebeurt dat altijd onder strikte voorwaarden. Eén van de belangrijkste is dat er niet met de hond gefokt mag worden.

Het herplaatsen van honden draait bij ons om het welzijn van de hond. Honden beschermen met soms al een moeilijk verleden, om hem of haar een tweede kans te geven op een veilige, liefdevolle omgeving. Herplaatsen is bedoeld om de honden rust, stabiliteit en veiligheid te bieden en het is niet de bedoeling dat geadopteerde honden worden ingezet voor fokdoeleinden.

Fokken brengt serieuze verantwoordelijkheden en risico’s met zich mee die niet onderschat mogen worden. Bovendien zijn er al meer dan genoeg honden – ook dobermanns – die een thuis zoeken. Het fokken van pups om andere redenen dan zorgvuldig en verantwoord rasbehoud draagt bij aan een groter probleem: overpopulatie en honden die onnodig in de opvang terechtkomen.

Wat is er gebeurd?

Recent zijn wij geconfronteerd met een situatie waarin het fokverbod is overtreden. Een adoptant heeft ondanks ons contract toch een nestje gefokt. Hoewel de pups inmiddels geboren zijn, willen wij hier graag open en duidelijk over zijn naar onze volgers, adoptanten en alle dobermannliefhebbers.

Wat gaan we doen?

Wij nemen deze overtreding zeer serieus, omdat dit soort keuzes niet zonder consequenties mogen blijven, nooit, maar zeker in dit geval niet. Door betrokkenen is de indruk gewekt dat de pups binnen een gevestigde kennel zijn geboren met medeweten en goedkeuring van de oprichtster. Een argeloze koper is wellicht niet op de hoogte van het feit dat deze oprichtster helaas is overleden en dat juist hierom de moederhond is herplaatst en dat het nest niet is gefokt conform de eisen van de rasverenigingen.

In dit specifieke geval zullen wij onderzoeken welke juridische stappen binnen onze mogelijkheden liggen. Verder zullen we met behulp van een jurist onze adoptiecontracten herzien en waar nodig aanscherpen. Afhankelijk van leeftijd, gezondheid en toekomstperspectief zal een sterilisatie- en castratieverplichting worden overwogen ter bescherming van de hond en om de integriteit van onze stichting te waarborgen.

We willen onze trouwe aanhang bedanken voor de steun, het vertrouwen en liefde voor dit prachtige ras en vertrouwen erop dat de achterban begrijpt dat het handelen van de stichting altijd in het belang van de hond is. Samen staan we sterker, en samen zorgen we ervoor dat dobermanns de toekomst krijgen die ze verdienen. De SDRN zal zich met kracht blijven inzetten voor de bescherming en het welzijn van de Dobermann.

Met vriendelijke groet,
Bestuur Stichting Dobermann Rescue Nederland

Ik heb baas | Luna alias Soelie

7 mei 2025, de vierde keer…. dat Luna haar zoektocht naar een nieuwe mand moest opstarten. Weer een verhuizing in het vooruitzicht, weer een nieuwe omgeving, weer nieuwe mensen. Maar Luna is een dame die zich niet zomaar uit het veld laat slaan en bleef vol vertrouwen dat het ditmaal echt goed zo komen.

Haar oproep werd als eerste verzonden naar de ingeschreven gegadigden en enkele uren later kregen wij een telefoontje. Een bekende uit ons adoptie bestand – een gegadigde met een zeer groot hart voor ons ras – twee keer eerder vond hier een dobermann via onze stichting een gouden mand… En nu zag het er naar uit dat Luna haar geluk en een geweldige toekomst bij haar tegemoet zou gaan.

Omdat het overlijden van haar vorige dobermann nog niet heel lang geleden was, waren er wel wat twijfels – niet over Luna – maar meer bij haar zelf. Is het nog te vroeg? Kan ik mijn hart volledig geven? Begrijpelijk natuurlijk. Wij hebben aangegeven ga kennismaken en voel of het goed voelt en maak dan de beslissing.

Een week later werd de eerste kennismaking gepland en deze verliep voorspoedig. Een vervolg afspraak werd gemaakt om nogmaals te checken; zijn wij de juiste match. Bij wederom een goed gevoel, de afspraak dat jij die dag dan ook mee mocht verhuizen naar je nieuwe thuis.

24 mei de grote dag; Luna op weg naar een nieuwe toekomst.

Bij een nieuwe toekomst, hoorde volgens je nieuwe baasje ook een nieuwe naam. Luna werd omgedoopt naar Soelie en de eerste update mochten we al snel ontvangen.

De eerste week waren alle nieuwe indrukken Soelie snel te veel, ondanks dat ze haar zo min mogelijk prikkels aanbod. Ze sliep veel. Maar in de tweede week kwam daar verbetering in. Het nieuwe dagritme daar voelde ze zich meer een meer vertrouwd mee. Ze begon haar dag op te starten zodra ze mij uit bed hoorde stappen met een blije kwispelmodus van haar neus tot aan haar staartpunt.  

Flink wat vorderingen in huis dus, maar buiten? Daar heeft Soelie nog wat te leren, vertelde de bazin met een glimlach. Wandelen aan de riem en aandacht voor de baas is een taak die we samen geduldig moeten gaan aanpakken om daar verbeteringen in aan te brengen. In de tuin blijkt Soelie een geboren landschapsarchitect… met een heel eigen visie – niets is veilig voor haar creatieve poten. Daarom voorlopig: ook geen tuin zonder toezicht. Maar eerlijk is eerlijk, zelfs na een ’tuinrenovatie’ kan ik onmogelijk boos blijven op haar.. De mooie meid tovert toch telkens weer een glimlach op mijn gezicht.

Soelie is misschien niet perfect – maar wie is dat wel? Eén ding is zeker: haar vierde kans heeft ze dik verdiend. Ik hoop haar nog lang aan mijn zijde te hebben.

Welkom thuis, Soelie.

Wordt vervolgd