01-09-2018 – 18-11-2025

Op 6 oktober 2023 begon voor ons een nieuw hoofdstuk van geluk. Jij kwam ons gezin binnen met jouw zachte blik, jouw lieve karakter en een warmte die meteen voelbaar was. Vanaf dat moment maakte jij ons leven zoveel rijker.

Twee jaar lang mochten we genieten van wie jij was: een zachtaardige ziel, altijd vrolijk, altijd dichtbij. Je kop op onze schoot, je aanwezigheid, en jouw rol als lief en trouw speelmaatje van onze dobermann Rain. Jij bracht balans, rust en liefde in huis — meer dan woorden kunnen omvatten.

De laatste tijd zagen we dat je ouder werd. Je stapjes werden iets langzamer, je behoefte aan rust wat groter. Daarom maakten we steeds vaker speciale wandelingen alleen met jou, in jouw eigen tempo, gewoon samen, op jouw manier. Het werden kleine, kostbare momentjes die nu van onschatbare waarde zijn.

En toen, gisteren, bleef jij thuis om uit te rusten. Bij thuiskomst stond je niet verwachtingsvol achter de deur te kwispelen zoals altijd. Op onze roep bleef het stil. Daar lag jij,  zeer onverwacht en in alle rust, op de bank. Het leek even alsof je zachtjes was weggedoezeld, maar vermoedelijk had jouw hartje ineens besloten dat het genoeg was geweest.

Het verdriet dat volgde was intens. Het drong niet meteen tot ons door dat jij de regenboogbrug was overgestoken. Zo plots, zo stil, zo oneerlijk vroeg.

Lieve Meta, dankjewel voor elke dag dat jij bij ons was. Voor jouw zachtheid, jouw trouw, jouw vrolijke energie, en jouw onvoorwaardelijke liefde. Je blijft voor altijd een deel van ons gezin — in ons huis, in onze herinneringen, en vooral in ons hart.

Rust zacht, mooie ziel.
We missen je.