Op Valentijn,
ligt de Dobermann op stille wacht.
Stoer van bouw, gespierd en groot,
maar met een hart dat smelt als chocolade in één poot.

Hij kijkt je aan met trouwe blik,
alsof hij fluistert: jij bent mijn geluk, mijn klik.
Geen rozen nodig, geen parfum,
alleen jouw nabijheid en de wereld wordt stil rondom.

Hij bewaakt je hart met heldenmoed,
blaft bij elke twijfel resoluut.
Maar als jij lacht of “koekje” zegt,
wordt zelfs die stoere waker zacht en echt.

Op de dag van liefde,
hoeft Cupido niet dichtbij te zijn.
Want wie een Dobermann aan zijn zijde heeft staan,
draagt een Valentijn, met kwijl en een poot op zijn ziel, voortaan.