06-04-2018 | 14-02-2026

Begin 2020 kwam jij terecht bij een bullenopvang in België. Je was daar meer dan welkom, maar men besefte ook dat jij behoefte had aan een plek waar kennis van het ras aanwezig was. Daarom deden zij een beroep op onze stichting.

Eén van onze vrijwilligers en de gegadigde die destijds openstond om dobermann, destijds genaamd Darius een warme mand te bieden, reisden af naar België. Het besluit stond al snel vast: jij ging mee naar Nederland. De mand stond al klaar.

Met enorm veel liefde en geduld is er met jou gewerkt. Alles werd voor jou gedaan, maar tegelijkertijd groeide het besef dat de woonomgeving waarin je verbleef veel te zwaar voor je was. Jouw herkomst, een verleden waarin een schuur en een stuk terrein jouw wereld waren, vroeg om een nog specifiekere plek.

De zoektocht naar jouw ultieme thuis werd gestart. In maart 2020 stond daar ineens die ene mand klaar: een plek die perfect aansloot bij wat jij nodig had. Een rustige omgeving, zonder de dagelijkse prikkels van een drukke woonwijk. Een plek die voor duizend procent bleek te kloppen. Een plek waar jij de nieuwe naam Pastoor kreeg. Een thuis dat je deelde met nog twee andere dobers die ooit ook op zoek waren.

Je hebt daar altijd fantastische jaren vol liefde en zorg gekend.

Afgelopen weekend merkten jouw bazin dat je niet in orde was. De dierenarts werd, uiteraard bezorgd, geraadpleegd. Na diverse onderzoeken volgde de diagnose: urinestenen. Operabel.

Maar eenmaal op de operatietafel kwam niet het geruststellende telefoontje. In plaats daarvan het bericht dat ook je blaas gescheurd was. Een zware, pittige ingreep zou nodig zijn. Geen moment van twijfel: “Doe alles wat mogelijk is.”

En toen het telefoontje…
De operatie was geslaagd.
Maar jouw hart stond stil tijdens het ontwaken uit de narcose.

Een wereld die instortte.

Rust zacht Pastoor