Half november 2025 startte Chica, vanuit een warme mand, haar zoektocht naar een nog warmere mand. Niet omdat het haar ergens aan ontbrak, maar omdat haar baas na zijn scheiding vond dat ze simpelweg veel te lange dagen alleen thuis was. En zeg nou zelf: een dobermann heeft de voorkeur om 24/7 samen te zijn met zijn baas.

De eerste twee weken bleef het verdacht stil. Eén reactie kwam voorzichtig binnen, keek even om het hoekje… maar haakte nog voor de kennismaking weer af. Chica haalde haar schouders op en vertrouwde erop dat als we haar opnieuw in de spotlights zouden zetten, het alsnog goed zou komen.

En dat was precies wat nodig was.

Want een adoptant die eerder dat jaar – in februari – al dobermanndame Faya had geadopteerd, reageerde. Hij had Chica’s eerste oproep al gezien.
Gedacht: “Prachtige hond.”
En daarna gedacht: “Nee joh, twee dobers? Dat is vragen om… chaos.”

Maar ja, chaos is soms precies wat je nodig hebt.

Wij brachten hem in contact met Chica’s eigenaar en het eerste gesprek verliep zo soepel dat er direct een kennismaking werd gepland.

Op 7 december was het zover. Faya reisde samen met haar gezin af om Chica in levende lijve te ontmoeten. Spannend? Jazeker. Maar al snel werd duidelijk dat er een goede klik was en dat het vertrouwen bij iedereen aanwezig was.

En dus werd besloten dat Chica diezelfde dag haar koffers mocht pakken (figuurlijk dan, ze nam vooral haar charme mee). Op weg naar een nieuwe toekomst.

Inmiddels heeft Chica haar draai meer dan gevonden. Ze heeft de baas en de kinderen volledig om haar pootjes gewonden, de bank strategisch veroverd en samen met Faya vormt ze een prachtig duo.
Een duo dat uitblinkt in dobermannstreken, synchroon kattenkwaad uithaalt, maar ook samen indrukwekkend goed kan snurken.

Twee dames, één mand, heel veel liefde en af en toe een beetje gecontroleerde chaos.

Wordt vervolgd