Gewoon om de week af te sluiten

Hoi allemaal, Jack hier.

Vorig jaar januari vond ik mijn nieuwe mand. Niet zomaar een mand hoor, maar mijn mand. Met precies de juiste vorm voor een professionele dutjesexpert zoals ik. Tussendoor had ik al even van me laten horen via een warme groet – gewoon om te checken of iedereen mij nog niet vergeten was – maar nu, een jaar later, vond ik het wel weer tijd voor een officieel Jack-momentje.

Mijn baasjes en ik hebben het afgelopen jaar hard samengewerkt. Vooral zij trouwens, ik deed vooral mijn best. En met succes: mijn gehoorzaamheid is enorm vooruitgegaan. Oké, eerlijk is eerlijk… soms heb ik ineens van die oren waarvan je denkt dat de batterijen leeg zijn. Maar ja hallo, ik ben en blijf een dobermann. Dat zit standaard in de fabrieksinstellingen.

Wat ik ook nog steeds heel goed kan, is slapen. Lang slapen. Heel lang slapen. Vooral als ik ’s ochtends nog even een uurtje terug mag in bed. Dat extra rondje REM-slaap is essentieel voor mijn welzijn. Wetenschappelijk bewezen. Door mij.

Onlangs ben ik ook met de baasjes mee geweest naar Spanje. Nou mensen, wat een leven daar! Zon, warmte, heerlijk weer… ik voelde me direct een mediterrane dobermann. Terug in het koude Nederland was wel even schakelen hoor. Maar geen zorgen: ik kreeg een extra dekentje in mijn mand. Service is hier prima geregeld.

Dus ja, het leven is goed. Ik slaap, ik leer (soms), ik reis en ik blijf vooral mezelf.

Fijn weekend dobermann vrienden