Vandaag hebben wij het verdrietige bericht ontvangen dat Chico, die in november 2022 via onze bemiddeling zijn nieuwe mand vond, gisterenavond tijdens de avondwandeling zeer plotseling is overleden.
Een gewone dag, zoals velen. Chico, onze energieke en liefdevolle dobermann rende vrolijk door het hoge gras tijdens zijn avondwandeling, zijn ogen glanzend en een lijf vol levenslust.Maar plotseling, zonder waarschuwing, zakte hij in elkaar.Hij ademde nog één keer diep in… en toen was het stil.
Radeloos stond ik naast jou. Ik heb jou terwijl mijn tranen stroomden naar huis gedragen. We kunnen het niet bevatten, Chico je was nog jong en vol blije doberenergie. De dierenarts vermoedt net als wij dat het acute DCM was. Een stille sluipmoordenaar zonder duidelijke tekenen vooraf.
Ons huis voelt leeg zonder jou. Geen enthousiaste begroetingen bij de deur, geen trouwe ogen die ons overal volgen, geen warme kop die tegen onze hand duwt. Chico was geen hond, jij was familie. Zijn karakter, zijn trouw, zijn liefde – alles aan hem missen we.
We hopen dat hij nu vrij rondrent op een plek zonder pijn, zonder ziekte. Chico, je was onze held. Bedankt voor je onvoorwaardelijke liefde. Je blijft voor altijd in ons hart.
Op 10 april startte wij de zoektocht naar een nieuw thuis voor Diablo. Zijn zoektocht bleef niet lang onopgemerkt: er kwam een mooie reactie binnen en er volgde meerdere kennismakingen. Helaas haakten de geïnteresseerden op het laatste moment toch af. Een grote teleurstelling voor Diablo.
Maar net toen we dat dachten -we zijn weer terug bij af- volgde er een nieuwe mooie reactie. Een bekende van de SDRN nam contact met ons op. Hij adopteerde eerder al twee honden via ons en draagt ons ras een zeer warm hart toe.
Recent had hij afscheid moeten nemen van zijn trouwe maatje, het verlies en verdriet nog erg hoog. En toch stond hij open voor een nieuwe hond. Voor Diablo. Zijn motto: je vervangt geen dier, maar geeft een nieuw individu die met smart op zoek is naar een warme mand een nieuwe kans.
De kennismaking met Diablo verliep zoals we hadden gehoopt.
Diablo is op 23 mei zijn mooie nieuwe toekomst tegemoet gegaan.
Al snel ontvingen wij de eerste positieve updates. Diablo is een schat van een hond, moet zeker nog geïnvesteerd worden in zijn opvoeding, maar dat hoort nu eenmaal bij het hebben van een dier. Het mooiste wat hij kan geven en dat doet hij al vol overgave is op treden als schaduw van de baas. Ik ben heel blij met hem en samen werken we rustig verder aan het versterken van onze band.
Het was een emotionele rollercoaster van hoop en teleurstelling alvorens de juiste match ontstond.
Yoni startte op 27 maart 2025 zijn zoektocht naar een nieuwe baas. Niet omdat zijn bazin hem niet meer wilde, maar puur in het belang van Yoni zelf. Door een scheiding stond er op korte termijn een verhuizing naar een veel kleinere portiekwoning gepland en dat was niet de omgeving die ze voor haar maatje voor ogen had.
Al snel kwamen er reacties. Mooie, warme berichten van gegadigden die begrip hadden voor de situatie en Yoni dolgraag een nieuwe mand wilde bieden. Gegadigden die zeer geïnteresseerd leken…. maar zonder geldige reden haakten ze ineens af. Waarom? Dat weten we nog steeds niet. Helaas was Yoni weer terug bij af, opnieuw wachtend op die ene juiste plek.
Natuurlijk geven wij niet op en brachten hem opnieuw onder de aandacht. En opnieuw kwamen er reacties. En dit keer had de eigenaresse een goed gevoel bij één van de kandidaten. De gesprekken liepen voorspoedig, de interesse was oprecht en er werd een kennismaking gepland voor 10 mei 2025.
Maar op de grote dag? Niets. Geen gegadigden op de afgesproken tijd. Wachten en nog eens wachten, er kwam niemand opdagen. Verslagen, boos en verdrietig belde de eigenaresse ons op. Wat moet ik hier nu mee? Wij hadden ons ingesteld op het afscheid nemen van Yoni, zoveel goede hoop dat hij een mooie toekomst tegemoet zou gaan en bovendien mijn verhuizing komt met de dag dichterbij.
Wij vielen ook even stil van verbazing. Alhoewel. Helaas verbaasd ons niet zoveel meer door de jaren heen en kunnen wij ons dus snel herpakken naar waar het werkelijk om gaat; de juiste mand voor de hond.
Dus direct na het telefoontje opnieuw aan de slag…
Eerder die week hadden wij een nee moeten geven op de vraag van een bekende van de SDRN of wij nog een leuke dobermann wisten voor een vriend van hem die onlangs afscheid had moeten nemen van zijn trouwe dobermaatje.
Dat verhaal schoot ons direct weer in gedachten -wie weet is hij nog niet voorzien en staat hij wel open voor deze knappe bruine ondeugende jonge kerel- en wij belde direct hun nummer. Nee nog niet voorzien, ja ik weet bijna wel zeker dat hij hier voor openstaat, ja ik ga hem direct bellen en dan belt hij jullie.
Enkele minuten later, de telefoon. Een goed gesprek. Een doorverwijzing naar de eigenaresse. Weer een goed gesprek en de afspraak dat hij gelijk in de auto zou stappen om te gaan kennismaken.
Zoals afgesproken stond hij een paar uur later op de stoep en was het liefde op het eerste gezicht. De planning om Yoni een dag later op te halen was snel van de baan. Het vertrouwen was dusdanig dat Yoni dezelfde dag nog is mee gegaan naar zijn nieuwe mand.
Vanaf 10 mei tot aan heden ontvangen wij met grote regelmaat geweldige updates over Yoni alias Max. Twee mannen die in korte tijd al als ware soulmates door het leven gaan.
Bonnie startte officieel op 15 maart 2025 haar zoektocht naar een nieuwe mand, maar omdat wij van de eigenaren te horen kregen dat de gedragsveranderingen voornamelijk hadden plaats gevonden na de komst van de baby hebben we eerst een huisbezoek ingepland om Bonnie in haar huidige situatie te observeren.
Om deze reden heeft Bonnie daarom dus ook een tijdje als in observatie op de website gestaan.
Een observatie werd gedaan, niet met de bedoeling om te oordelen, maar om te begrijpen. De gedragsveranderingen wezen eerst richting Bonnie, maar al snel werd duidelijk dat het probleem dieper zat. De komst van de baby had het evenwicht in huis verstoord. De aandacht verschoof, de regels veranderden — voor Bonnie werd alles ineens anders. Wat ze nodig had en gewend was dat kon haar baasje haar op dit moment niet meer bieden. Niet uit onwil, maar uit overbelasting van haar lichamelijke en geestelijke conditie na de bevalling.
Ondanks dat Bonnie nog als -niet beschikbaar voor adoptie- op onze website stond, ontvingen wij toch een geweldig warm bericht. Een echtpaar had haar gezien, haar blik gevangen via die ene foto op de site, ze voelde een oprechte klik en wilde dolgraag meer informatie over de mooie bruine dame.
Na goed telefonisch overleg en een goed gevoel dat dit wel eens kon gaan uitbloeien tot een super mooie match, werd er een date gepland.
De kennismaking verliep super goed en met wederzijds respect. Een oprechte klik. De beslissing werd gemaakt dat Bonnie haar tweede kans op korte termijn zou gaan krijgen bij haar nieuwe gezin.
Inmiddels verblijft Bonnie drie weken bij haar nieuwe baasjes en zijn wij al overspoeld met geweldige foto’s en filmpjes. Bonnie krijgt weer volop meerdere keren per dag volop de beweging die ze nodig heeft en dat doet haar enorm goed. Haar baasjes waren met een week al super trots op het feit dat ze alles in haar nieuwe omgeving zo goed oppakt en worden met de week trotser. Ze genieten weer ontzettend van een dober met de daarbij behorende streken in huis en willen haar voor geen goud meer missen.
