Hier even een update van mij, Gaya. Inmiddels woon ik alweer een maandje op mijn nieuwe stekje en ik kan jullie vertellen: ik heb het hier prima voor elkaar.
Mijn blaas vond het nodig om bij aankomst nog even wat extra aandacht te vragen, maar dankzij de juiste behandeling tegen mijn blaasontsteking gaat dat inmiddels goed. Dat scheelt niet alleen mij, maar ook mijn baas de nodige opruim acties en wassen draaien.
Verder heb ik een geweldige huisgenoot gevonden in Kaya. We hebben samen een nieuwe hobby ontdekt: professioneel bankhangen. Inmiddels zijn we ervan overtuigd dat wij het wereldrecord hebben verbroken. Onderzoek naar de waarheid daarvan loopt nog, maar wij zien geen enkele concurrentie.
Kaya doet het gelukkig momenteel ook goed. Haar hartmedicatie staat goed ingesteld en daardoor kunnen we samen genieten van de belangrijke dingen in het leven: slapen, snacken, nog wat slapen, wandelen in en om het huis en af en toe eens controleren of de koelkast nog op dezelfde plek staat.
Mijn baas noemt ons soms lui. Wij noemen het energiebesparing, zeker nu met deze warme dagen. Je moet tenslotte verstandig omgaan met je krachten als je nog veel mooie avonturen wilt beleven.
En dat is precies het plan. Want als het aan ons ligt, gaan we samen nog heel veel herinneringen maken. Grote avonturen, kleine avonturen en vooral heel veel gezellige momenten op de bank.
Met de warme dagen van de afgelopen tijd horen we helaas weer vaker verhalen over honden met diarree. Warmte kan invloed hebben op de spijsvertering, maar ook sneller bederf van voer, meer drinken, zwemmen of het eten van iets wat niet helemaal de bedoeling was, kunnen voor darmklachten zorgen.
Een eenvoudige en effectieve ondersteuning bij diarree is wortelsoep (ook wel Moro-soep genoemd).
Deze bijzondere soep helpt niet alleen om de diarree te verminderen, maar ondersteunt ook het herstel van de darmwand. Daarnaast draagt het bij aan een gezonde darmflora en zorgt het voor extra vochtopname, wat juist tijdens warme dagen erg belangrijk is.
Voor veel honden is een bakje afgekoelde wortelsoep een smakelijke en fijne ondersteuning wanneer de darmen even wat extra hulp kunnen gebruiken. 🧡🥕🐾
(Een volwassen Dobermann van ongeveer 35-45 kg mag gerust zo’n 300-500 ml wortelsoep, verdeeld over de dag, krijgen naast voldoende vers drinkwater.)
💡 Tip: Maak meteen een grote pan wortelsoep en vries kleine porties in. Zo heb je altijd iets achter de hand wanneer je hond plotseling last krijgt van diarree. Even ontdooien, op kamertemperatuur laten komen en je bent direct voorbereid.
Daarnaast is het verstandig om je dagelijkse routine tijdens deze warme dagen een beetje aan te passen. Maak langere wandelingen vroeg in de ochtend of later op de avond wanneer de temperaturen aangenamer zijn. Overdag is een rustige, koele plek in huis vaak de beste keuze. Moet er tussendoor toch even naar buiten? Houd het dan bij een kort rondje of een snelle plas voor de deur.
En wees vooral extra waakzaam. Want laten we eerlijk zijn: de meeste Dobermanns zijn enorme zonaanbidders. ☀️ Waar wij al puffend de schaduw opzoeken, liggen zij vaak nog languit in de volle zon alsof ze op een all-inclusive vakantie zijn beland. Houd daarom goed in de gaten dat ze niet oververhit raken. Zorg altijd voor schaduw, vers drinkwater en een koel alternatief.
Een belangrijk eerste signaal van oververhitting is hevig hijgen waarbij de tong steeds verder en vaak gekruld naar buiten hangt. Andere signalen zijn rusteloosheid, overmatig kwijlen, felrode slijmvliezen, braken, diarree, wankelen, desoriëntatie en in ernstige gevallen zelfs bewusteloosheid.
Wat gebeurt er bij oververhitting? De lichaamstemperatuur loopt gevaarlijk op, waardoor organen zoals de hersenen, lever, nieren en het hart beschadigd kunnen raken. Ook kan de bloedstolling ontregeld raken. Een hond met een hitteberoerte is daarom altijd een spoedgeval.
🚨 VERMOED JE OVERVERHITTING? HANDEL DIRECT!
De nieuwste inzichten van veterinaire spoedartsen laten zien dat een oververhitte hond snel gekoeld moet worden en dat koud leidingwater daarbij niet per definitie verkeerd is.
✅ SNEL AFKOELEN IS CRUCIAAL. De kans op overleving neemt toe naarmate de lichaamstemperatuur sneller daalt.
Verplaats je hond naar een koele plek, maak het hele lichaam nat met koel tot koud leidingwater en zorg indien mogelijk voor luchtverplaatsing met een ventilator. ( Zeker bij een ernstig oververhitte hond wegen de voordelen van snelle afkoeling meestal zwaarder dan het theoretische risico van vaatvernauwing.)
Neem vervolgens direct contact op met een dierenarts.
Gebruik geen ijsbaden of extreem koud water. Niet omdat de bloedvaten alle koeling blokkeren, maar omdat extreem koelen andere problemen kan veroorzaken, zoals onderkoeling of een ongecontroleerde temperatuurdaling.
WACHT NIET MET KOELEN TOT JE BIJ DE DIERENARTS BENT!
De vooruitzichten laten zien dat het de komende tijd warm blijft. Daarom kunnen we het niet vaak genoeg herhalen:
❌Geen hond naast de fiets
❌Geen hond in de auto
Ook niet “maar heel even”. Helaas zien we ieder jaar opnieuw dat dit verkeerd afloopt, soms met fatale gevolgen.
Kortom: voorkomen is altijd beter dan genezen. Want hoe graag onze dobers ook denken dat ze een zonnepaneel op vier poten zijn… uiteindelijk zijn wij als baas verantwoordelijk voor hun welzijn. Dat betekent dat wij de keuzes moeten maken die zij zelf niet maken.
Op 5 oktober 2024 kwam jij op ruim 8,5 jarige leeftijd in ons leven.
Al heel lang droomde ik van een tweede dobermann. Ik zag het helemaal zitten, maar mijn vrouw was steeds niet over te halen en zag overal beren op de weg. Daardoor werd die droom telkens uitgesteld. Tot die ene dag. We waren samen onderweg naar het ziekenhuis omdat ik geopereerd moest worden. Onderweg kwam er een mailtje van de SDRN binnen: “Senna zoekt een nieuw thuis.”
Ik las het bericht in de auto en liet, zoals zo vaak, de foto’s zien aan mijn vrouw. Tot mijn grote verbazing zei ze: “Wat een leukerd. Dit durf ik wel aan.”
Vanaf dat moment ging alles in een stroomversnelling. Terwijl ik thuis nog herstelde van mijn operatie, kwam jij ons gezin binnengewandeld.
En wat zijn we blij dat je dat deed.
Vanaf de eerste dag werd je met open armen ontvangen. De liefde voor jou spatte ervan af. Ook onze dobermann Joep was al snel gecharmeerd van jou, ondanks dat jij hem regelmatig liet weten wie er de baas was. En wat kon jij hem slim bespelen. Jij rende blaffend naar het hek, Joep erachteraan, en voordat hij het wist lag ook zijn kluif tussen jouw pootjes. Simpelweg omdat hij er keer op keer in trapte dat jij vals alarm gaf aan het hek. Het was typisch Senna: slim, eigenwijs en gezegend met een flinke dosis charme.
Samen renden jullie door de wei achter ons huis, lagen urenlang te genieten in de veranda en als het te koud werd, zorgde ik ervoor dat de kachel aan ging. Gewoon omdat jij dat verdiende.
Maar naast alle mooie momenten waren er ook heel erg veel zorgen.
Je artrose speelde al heel kort na jou komst bij ons op en regelmatig gingen we daarom naar een orthomanuele dierenarts om je zo comfortabel mogelijk te houden. Daarna kwam de tumor aan je voet. Die werd verwijderd, maar bleek een zeldzame vorm van kanker te zijn. Naast dat het je meerdere malen lukte om de hechtingen eruit te halen, ontstonden er rare nieuwe openplekken op je pootje. Ondertussen ontdekten we ook dat je hartje niet optimaal werkte.
Toch gaf jij nooit op.
Keer op keer vocht je jezelf terug. Soms kostte het weken, soms maanden en ontelbare dierenartsbezoeken, maar steeds zagen we dat sprankeltje in jouw ogen weer terugkomen. Dan genoot je opnieuw van het leven, van Joep, van de tuin en van de zon op je vacht.
Tot die dag waarop je ineens bloed uit je neus verloor.
Opnieuw begon het medische traject. Onderzoeken, specialisten en uiteindelijk zelfs een CT-scan. Daar kwam het antwoord waar niemand op hoopte: kanker in de neus. De prognose was slecht.
We besloten nog een tijdje samen van de dagen te genieten. Met prednison kreeg je wat lucht en wat extra tijd. Tijd die voor ons ontzettend waardevol was. Zeker omdat ik opnieuw voor een zware operatie stond. Mijn grootste wens was simpel: snel weer thuiskomen, zodat ik bij jou kon zijn en je kon begeleiden tijdens je laatste reis.
En dat is gelukt.
Lieve Senna, wat ben jij een ongelooflijke strijder geweest. Maar nog meer dan dat: wat hebben wij samen gestreden. Geen onderzoek was te veel, geen behandeling bleef onbenut. We hebben gevochten voor iedere mooie dag die er nog in zat.
Tot 19 juni; het moment kwam waarop jouw lijfje aangaf dat het genoeg was geweest. Dat er geen dierwaardig en pijnvrij leven meer mogelijk was.
Met pijn in ons hart hebben we je los moeten laten. We hebben jou bij ons thuis begeleid tijdens jouw laatste reis naar een pijnvrij leven en je hebt een prachtige plek gekregen in onze tuin.
We missen je verschrikkelijk.
Ja, Joep is er nog. Maar het is anders. Er staat nog maar één voerbak klaar. Er klinkt nog maar één kwispelende begroeting bij de deur. Er ligt nog maar één hond aan onze voeten. En ook Joep mist je. Zijn maatje. Zijn vriendin. Degene die hem moeiteloos zijn kluiven afhandig maakte.
Het huis is stil.
Veel te stil.
Dankjewel voor alle liefde, alle streken, alle knuffels, de 18 maanden en alle herinneringen. Dankjewel dat wij jouw thuis mochten zijn. Dat wij jou nog een stukje van jouw leven mochten begeleiden en dat jij ons leven zoveel rijker hebt gemaakt.
Het is alweer even geleden… Om precies te zijn mei 2023, dat ik vol goede moed mijn nieuwe toekomst tegemoet ging.
En tja… dan zeggen ze altijd dat het tijd is voor een update hè? Nou vooruit dan maar…..
Eigenlijk heb ik alleen maar goed nieuws te melden. Na een kleine gewenningsperiode – want ja, ook ik moest even kijken hoe alles hierin huis werkte en natuurlijk wie precies verantwoordelijk was voor de koekjesvoorraad – gaat het ondertussen echt ontzettend goed met mij.
Ik heb hier helemaal mijn draai gevonden. Sterker nog… volgens mij draait het huishouden inmiddels gewoon een beetje om mij. Maar goed, daar hoor je mij niet over klagen natuurlijk, dat is hoe dobermanns dat het liefste zien tenslotte.
De wandelingen met de bazin en de andere hond zijn echt één groot feest. Lange wandelingen, lekker snuffelen, hier en daar even uitgebreid stilstaan bij een grasspriet die blijkbaar heel belangrijk is… je kent het wel. En eerlijk? Volgens mij geniet de bazin er net zoveel van als ik.
En knuffels? Nee hoor, daar heb ik absoluut geen tekort aan. Ik krijg knuffels op de bank, knuffels tussendoor, knuffels omdat ik lief kijk en soms volgens mij zelfs knuffels omdat ik gewoon toevallig langsloop. Een zwaar leven dus.
Kortom: met mij gaat het helemaal goed. Ik ben gelukkig, geliefd en vooral helemaal thuis. En als ik zo eerlijk mag zijn… mei 2023 bleek gewoon het begin van een heel mooi nieuw hoofdstuk.
